Zelfgemaakt pizzadeeg (basisrecept)

Alhoewel 'de drie p's' (patat, pizza, pannenkoek) hier zeker niet wekelijks op tafel komen (pannenkoeken lust niemand in huis hier zelfs) vind ik het soms toch wel verleidelijk even een pizzaatje in de oven te schuiven. Helaas vallen die kant-en-klare pizza's eigenlijk altijd tegen en ik ben daarom al een tijd op zoek naar het perfecte pizzadeeg. En hoera, eindelijk heb ik een succesrecept voor pizzadeeg!

Wat me opviel bij heel veel recepten voor pizzadeeg was dat er geen of weinig rijstijd bij kwam kijken. Terwijl rijzen in mijn ervaring juist altijd zorgt voor een heel mooi deeg én een veel beter resultaat na het bakken. Als het even kan kies ik altijd voor een dubbele rijs, dus een recept waarbij het deeg twee keer de kans krijgt te rijzen. Dat kost wel wat meer tijd maar de resultaten zijn zoveel beter dat het meer dan de moeite waard is.

Basisrecept
Zelfgemaakt pizzadeeg

Benodigdheden (voor één grote, tweepersoons, pizza)
250 gram bloem
150 gram lauwwarm water
7 gram droge gist
5 gram suiker
5 gram zout
20 gram neutrale olie (ik gebruikte arachideolie maar zonnebloemolie is ook prima)

Bereiding
Doe de bloem in een ruime kom. Maak een kuil in het midden, giet hier het lauwwarme water in en strooi de gist en de suiker in het water. Roer de gist en suiker even goed door het water heen. Voeg dan ook de olie toe, roer alles om en voeg dan het zout toe (dat doe je niet direct bij de gist omdat zout de werking van gist kan verminderen). Stort het mengsel nu op je werkblad en kneed dit deeg een minuut of 10 goed door. Het wordt al snel mooi soepel deeg maar blijf kneden om de gluten goed aan het werk te zetten.

Leg het deeg vervolgens in een licht met olie ingevette kom en draai het even rondom zodat overal een beetje olie zit. Dek de kom af en zet hem op een warme plek om 1,5 tot 2 uur te laten rijzen. Sla het deeg vervolgens door (duw de lucht eruit) en laat het nogmaals ongeveer een uur rijzen. Verwarm de oven het laatste half uur vast voor op 230 graden. Rol het deeg uit tot een grote pizza, zo ongeveer ter grootte van je bakplaat. Rol hem niet té dun uit! Beleg naar keuze en bak de pizza in de voorverwarmde oven (boven- en onderwarmte. Sommige ovens hebben een speciale stand met extra onderwarmte, handig voor pizza's). De pizza is gaar als de randjes lichtbruin zijn en niet meer zacht aanvoelen.

Bewaren
Dit zelfgemaakte pizzadeeg kun je heel goed invriezen. Doe dit als je het deeg hebt doorgeslagen na de eerste rijs: pak het goed in in plasticfolie en leg het in de diepvries. Heb je het deeg weer nodig, laat het dan (in het folie) rustig ontdooien in de koelkast, kneed het door en ga dan verder met de tweede rijs. Vries gistdeeg niet langer dan drie maanden in: dan kan er een gistsmaak aan het deeg komen.

Börek içleri (diverse soorten vulling voor börek)

Hieronder vind je een overzicht van verschillende soorten vullingen die je voor börek (maar ook poğaça,  içli pide, gözleme et cetera) kunt gebruiken. De hoeveelheden in de recepten hangen natuurlijk een beetje af van hoeveel je gaat maken: ik hou hierbij börek ter grootte van een ovenschaal (of een halve bakplaat) aan.

Börek içleri (diverse soorten vulling voor börek)

Cevizli iç (walnotenvulling, zoet)
Kıymalı iç (gehaktvulling)
Ispanaklı iç (spinazievulling)
Mantarlı iç (champignonvulling)
Mercimekli iç (linzenvulling)
Paçanga iç (vulling met pastırma en kaas)
Patatesli iç (aardappelvulling)
Peynirli iç (vulling met witte kaas en peterselie)
Pırasalı iç (preivulling)
Patlıcanlı iç (auberginevulling)
Sebzeli iç (groentenvulling)
Tahinli iç (tahinvulling, zoet)
Zeytinli iç (olijvenvulling)

Cevizli iç (walnotenvulling, zoet)

Benodigdheden
2 handenvol gepelde walnoten
1 waterglas (110 gram) suiker

Bereiding
Hak de walnoten fijn en meng ze met de suiker


Kıymalı iç (gehaktvulling)
Benodigdheden
200 gram rundergehakt
1 grote ui
1 handvol platte peterselie
zout, peper, pul biber

Bereiding
Snij de ui en de peterselie fijn. Fruit de ui aan in wat olie. Voeg, als hij glazig ziet, het gehakt toe en bak het rul. Voeg tenslotte de peterselie, zout, peper en pul biber toe.

Ispanaklı iç (spinazievulling)
Benodigdheden
1 kilo spinazie
1 grote ui
2 teentjes knoflook
zout, peper

Bereiding
Verwijder de steeltjes van de spinazie en was de bladeren zorgvuldig. Snij de ui en knoflook fijn. Fruit de ui aan tot hij glazig ziet, voeg dan de spinazie en knoflook toe en roerbak alles tot de spinazie geslonken is. Voeg zout en peper naar smaak toe en laat alles goed uitlekken in een vergiet of zeef.


Mantarlı iç (champignonvulling)
Benodigdheden
250 gram champignons
1 groene peper
1 ui
zout, peper

Bereiding
Snij de champignons, groene peper en ui fijn. Fruit de ui aan tot hij glazig ziet, voeg dan de champignons en groene peper toe en bak ze mee tot het vocht verdwenen is. Voeg zout en peper naar smaak toe.


Mercimekli iç (linzenvulling)
Benodigdheden
1 glas (150 gram) groene linzen
1 ui
1 handvol platte peterselie
zout, peper, pul biber

Bereiding
Was de linzen en kook ze in ruim water gaar (een paar uur voorweken verkort de kooktijd aanzienlijk) tot ze zacht zijn. Snij ondertussen de ui en peterselie fijn. Meng de linzen met de ui, peterselie, zout, peper en pul biber.

Paçanga iç (vulling met pastırma en kaas)
Benodigdheden
10 plakjes pastırma
2 groene pepers
1 grote tomaat
150 gram versgeraspte jonge kaas
1 handvol platte peterselie

Bereiding
Snij alle ingrediënten fijn (verwijder indien gewenst de çemen - rand van de pastırma). Verwijder bij de tomaat het vruchtvlees. Meng alles door elkaar.


Patatesli iç (aardappelvulling)
Benodigdheden
4 middelgrote aardappels
1 ui
1 handvol platte peterselie
zout, peper, dille, munt

Bereiding
Kook de aardappels gaar, laat ze afkoelen en rasp ze. Snij de ui fijn, fruit hem aan in olijfolie tot hij glazig ziet. Snij de peterselie fijn. Meng dan de aardappels, peterselie en andere kruiden door de gebakken ui. Let op: wees niet te zuinig met zout en olijfolie (anders smaakt het nergens naar en is het te droog). Het mag een lekker smeuïg mengsel zijn. 


Peynirli iç (vulling met witte kaas en peterselie)
Benodigdheden
1 plak (200 gram) Turkse witte kaas
handvol platte peterselie

Bereiding
Prak de kaas fijn met een vork. Snij de peterselie fijn en roer alles door elkaar.

Pırasalı iç (preivulling)

Benodigdheden
2 stuks prei
zout, peper

Bereiding
Snij de prei fijn en bak het aan in een koekenpan tot het meeste vocht is verdwenen. Voeg zout en peper naar smaak toe en laat goed uitlekken in een zeef of vergiet.


Patlıcanlı iç (auberginevulling)
Benodigdheden
2 stuks aubergine
1 ui
2 groene pepers
2 tomaten
zout, peper, pul biber

Bereiding
Snij de ui fijn en fruit deze aan in wat olie tot hij glazig ziet. Snij ondertussen de aubergine in blokjes. Als de ui glazig wordt, voeg dan de aubergines toe en bak deze mee tot ze zacht zijn. Snij ondertussen de groene pepers fijn. Rasp boven de pan de tomaten (doormidden snijden en zo raspen dat het vel overblijft - dat kan weg) en voeg de pepers toe. Voeg zout, peper en pul biber naar smaak toe.


Sebzeli iç (groentenvulling)
Benodigdheden
2 kleine courgettes
2 wortels
2 groene pepers
2 bosuitjes
2 teentjes knoflook
zout, peper, dille

Bereiding
Snij alle groenten fijn en bak ze rustig aan in wat olijfolie. Voeg zout, peper en dille toe naar smaak.


Tahinli iç (tahinvulling, zoet)

Benodigdheden
1,5 waterglas (300 ml) tahin
1 handvol hazelnoten
1 Turks theeglas suiker
1 theelepel kaneel

Bereiding
Roer de tahin los met de suiker en de kaneel. Hak de hazelnoten fijn en voeg ze toe aan het mengsel.


Zeytinli iç (olijvenvulling)
Benodigdheden
handvol zwarte olijven
2 groene pepers
2 bosuitjes
1 handvol cherrytomaatjes
italiaanse kruiden

Bereiding
Snij alles in kleine stukjes en meng met de kruiden.

Zelfgemaakte knapperige ovenfrietjes

Alhoewel Krullenbol en Wildebras over het algemeen gelukkig redelijke makkelijke eters zijn, zijn er natuurlijk altijd bepaalde gerechten die in populariteit ver boven het gangbare menu uitstijgen. En met stip op nummer 1: frietjes. Wildebras is er zelfs zo gek op dat ze, nog voordat ze een jaar oud werd, al driftig werd als ze zag dat Krullenbol frietjes at terwijl zij het met een groenten/aardappelhapje moest doen. Logisch ook, maar zo ver gaat de liefde dus. Ik vind het op zich helemaal niet erg om af en toe zelfgebakken frietjes op tafel te zetten maar heb niet altijd zin in die frituurlucht in de keuken, dus soms maak ik ovenfrietjes. De enige ovenfriet die wij echt lekker vinden is de crunchy ovenfriet van een A-merk, maar die is wel ruim 2 euro per zak. Beetje prijzig voor wat gesneden aardappeltjes! Dat is dan ook verleden tijd: inmiddels heb ik een eigen recept waarmee ik zelf net zulke knapperige en misschien nog wel smakelijkere ovenfrietjes kan maken.

Het geheim van dit recept is dat je de aardappels met wat bloem bestrooit voor ze de oven ingaan. Dat zorgt voor een extra knapperig laagje. Ik was hier net iets te enthousiast mee door ze tot drie keer toe te bestrooien: een keer is genoeg. Ook is het verstandig redelijk dunne frietjes te snijden, zo worden ze zeker gaar. Begin op tijd, want de aardappels hebben echt een uur nodig in de oven om gaar en knapperig te worden. Dat geeft je mooi de tijd om de rest van het eten klaar te maken. Wij aten het deze keer bij et sote, maar ook bij köfte past dit heel goed. Oh, en Krullenbol en Wildebras? Die gilden om het hardst om het laatste frietje, dus met de smaak zat het wel goed ;-).

Recept
Zelfgemaakte knapperige ovenfrietjes

Benodigdheden (voor twee personen)
5 aardappels
bloem
zonnebloemolie
zout

Bereiding
Schil de aardappels en snij ze in vrij dunne frietjes. Giet er wat olie overheen en schep ze even om zodat alle frietjes met olie bedekt zijn. Strooi er vervolgens met behulp van een zeefje bloem overheen, strooi er ook zout overheen en schep ze nogmaals om zodat op alle frietjes een laagje bloem zit. 

Spreid de frietjes uit op een bakplaat met bakpapier, sprenkel er nog wat olie over en zet ze in de oven (200 graden). Schep ze na een half uur even om. Na een uurtje zijn de frietjes knapperig en gaar. 

Bewaren
Net als alle frietjes wordt ook deze variant slap als ze afkoelen, bewaren gaat dus niet, maar ze zijn überhaupt veel te lekker om koud te laten worden! 

En dan nog een kleine reminder...Tot morgen kun je nog stemmen voor 'beste foodblog van 2013'. Ik maak tegenover alle 'zwaargewichten' in de foodblogwereld niet zo heel veel kans maar omdat ik aan het einde van de wedstrijd ook alle beoordelingen van mijn blog te zien krijg én een beoordeling van een 'professionele' jury vind ik het toch wel leuk om mee te doen. Wie het leuk vindt kan mijn blog voor deze contest beoordelen door het beantwoorden van een paar vragen over Mijn mixed kitchen.

Patates kızartma (friet bakken zonder frituurpan) basisrecept

Soms heb je er gewoon zin in. Een bord vol versgebakken frietjes (patates kızartma). Niet uit de oven (die wel lekker zijn maar veel meer tijd nodig hebben) en geen zin om door de regen naar de snackbar (waar ze vaak ook niet versgebakken zijn...) te gaan. Ik heb al jaren geen frituurpan meer, ik vind het een onding en bovendien een ramp met schoonmaken. Als we friet eten, is dat meestal ook ovenfriet. Maar als ik dan toch een keertje zin heb in échte frietjes...geen probleem. Friet bakken (en andere dingen frituren, zoals zelfgemaakte kipnuggets of knapperige champignons) kan prima zonder frituurpan. Snel en makkelijk, en je hebt veel minder olie nodig. En doordat je de frietjes zelf snijdt, is het ook nog eens veel lekkerder! Knapperig van buiten en zacht van binnen....mjam.

Voor frituren heb je geen speciale pan nodig, het kan gewoon in elke diepe pan: een koekenpan, een hapjespan of een wok, afhankelijk van de hoeveelheid die je wil frituren. Zorg ervoor dat de pan niet overvol zit, als de frietjes boven op elkaar liggen worden ze niet gaar. Dan kun je beter in twee etappes frituren. Na het frituren laat ik de olie afkoelen en giet ik (mits de olie nog schoon is natuurlijk) in een potje, zo kan ik er nog een of twee keer mee frituren. Ik gebruik vastkokende of licht kruimige aardappels. Let op: doe geen deksel op de pan (wat misschien aantrekkelijk lijkt in verband met spetteren). Een deksel zorgt voor condensvorming en die condens gaat vervolgens weer in de hete olie druppelen, wat voor nog veel meer gespetter zorgt als je de deksel van de pan haalt. Niet doen dus. 

Turks recept
Patates kızartma (frietjes bakken zonder frituurpan)

Benodigdheden (portie voor één persoon)
3 middelgrote aardappels
olie
zout

Bereiding
Schil de aardappels, snij ze in plakken en snij daar weer frietjes van. Ik snij ze altijd vrij dun, als ze te dik zijn worden ze van binnen niet gaar. 

Zet de pan op het vuur en giet hier een laagje olie in. Het hoeft absoluut geen pan vol te zijn: meestal gebruik ik een kwart tot een halve liter zonnebloemolie, een beetje afhankelijk van de grootte van de pan. Het moet een laagje van een paar centimeter zijn. 

Laat de olie op temperatuur komen. Dit duurt een paar minuten. Controleer of de olie warm genoeg is door er één frietje in te houden: als de olie meteen begint te bruisen, is het goed. Schuif voorzichtig alle frietjes in de olie en laat het vuur nog even hoog staan zodat de olie niet meteen afkoelt. Nu het geheim van écht lekkere frietjes: na een minuut of twee zet je het vuur vrij laag (ik gebruik wel de grootste pit van het gasfornuis), zodat de olie op temperatuur blijft maar het frituren niet te hard gaat. Laat dit zo een minuut of 10 doorgaan. 

Laat het geheel rustig doorbakken en roer af en toe even voorzichtig alles om. Na 10 minuten zijn de frietjes nog nauwelijks gekleurd maar wel gaar van binnen. Dat is het moment om het vuur middelhoog tot hoog te zetten en de frietjes in 5 a 10 minuten goudbruin te laten bakken. Als alle frietjes goudbruin gekleurd zijn, zijn ze klaar. Schep de frietjes met een schuimspaan uit de hete olie en laat ze uitlekken op een bord met een paar vellen keukenpapier. Strooi er zout overheen en geniet van een heerlijke portie verse frietjes! Oh ja, zet als je de mogelijkheid hebt de pan met hete olie buiten om daar af te koelen: dat scheelt een hoop nare luchtjes in de keuken. 

Bewaren
Frietjes zijn niet lekker om te bewaren, ze worden slap als ze afkoelen. Gewoon meteen lekker opeten dus!

Quichedeeg (deeg voor hartige taart) basisrecept

Toen ik nog thuis woonde, kookte ik vaak één keer per week, gewoon omdat ik het leuk vond. Vaak koos ik dan voor een hartige taart en dat lukte eigenlijk altijd. Maar dan zal ik meteen toegeven dat ik tot nu toe in al die jaren nog nooit zelf het deeg voor de bodem heb gemaakt. In het begin gebruikte ik bladerdeeg, later deeg voor hartige taart. Beide opties zijn prima, maar relatief duur en bovendien ook behoorlijk calorierijk. En buiten dat maak ik het liefst zoveel mogelijk zelf en koop ik zo min mogelijk kant en klaar. Het moest er dus echt eens van komen zelf deeg voor een hartige taart te gaan maken. Moeilijk is het niet en dit is een prima basisrecept om mee verder te gaan. Maak hier bijvoorbeeld een quiche met brie, gerookte zalm en prei van (lekker!!) of onderstaande quiche met Turkse witte kaas, tomaat en zoete ui (eveneens erg lekker).

Dit recept is voldoende voor één quiche. Ik gebruik een vorm met lage rand, wat ik zelf prettiger vind dan een springvorm, en had zelfs nog deeg over: geen probleem, het deeg kun je invriezen en later weer voor iets anders gebruiken, mini quiches bijvoorbeeld. Het 'blind' bakken van het deeg is noodzakelijk omdat het deeg anders niet genoeg tijd heeft om gaar te worden. Bovendien voorkom je hiermee een slappe bodem, wat je toch al snel hebt bij quiches. Het klinkt ingewikkeld maar het is heel simpel. zorg dat je wat droge peulvruchten in huis hebt (ik gebruik hier al jaren een pak bruine bonen voor) en leg die (met een stuk bakpapier ertussen, anders zit alles straks in je deeg) in de vorm. Deze bonen kun je eindeloos hergebruiken.

Recept
Quichedeeg (deeg voor hartige taart) basisrecept

Benodigdheden (voor eén quiche)
200 gram bloem
100 gram koude boter
1 ei
2 eetlepels koud water
zout

Bereiding
Snij de boter in kleine blokjes en meng het met de bloem en wat zout. Kneed even door zodat je een korrelig mengsel krijgt. Roer vervolgens het ei los met twee eetlepels koud water en voeg dit toe aan het bloemmengsel. Kneed het deeg tot je een mooi soepel samenhangende bal deeg hebt. Mocht het deeg echt niet samen willen komen, dan kun je nog een klein beetje water toevoegen (dit hangt af van de bloemsoort die je gebruikt, ik had geen extra water nodig). Pak het deeg in in plasticfolie en laat het een half uurtje rusten in de koelkast. 

Zet alvast de oven aan op 180 graden en vet je quichevorm in met wat boter. Na een half uurtje pak je het deeg uit de koelkast. Strooi wat bloem op je werkvlak en rol het deeg uit tot een dunne plak. Leg de quichevorm (op zijn kop als hij uitloopt naar boven) op de plak deeg, duw even aan: op deze manier heb je precies de vorm van de bodem. Snij deze uit en leg hem in de quichevorm. Vervolgens kun je met het overgebleven deeg de randjes bedekken. Zorg dat het deeg aan alle kanten goed vastzit en dat er geen open naadjes zijn (even bestrijken met een natte vinger). Prik de bodem een aantal keer in met een vork (dit voorkomt dat de bodem gaat opbollen door lucht die eronder zit). Leg vervolgens een op maat geknipt stuk bakpapier op de bodem en stort hierop je vulling om blind te bakken. Zet de vorm 15 minuten in de oven, haal dan de vulling en het bakpapier weg en zet de vorm nog vijf minuten terug. Je quichedeeg is nu klaar om gevuld en afgebakken te worden!

Bewaren
Dit deeg kun je op zich prima een dagje goed afgesloten (in een plastic zak) bewaren. Ik zou het dan wel in de vorm laten zitten omdat het eenmaal uit de vorm nogal kwetsbaar is.