Peynirli çiğ börek (gefrituurde börek met kaas)

Letterlijk betekent 'çiğ börek' rauwe börek. Gelukkig is deze börek niet echt rauw, dat lijkt me niet erg lekker ;). Ik denk dat het verwijst naar de gehaktvulling waar deze börek oorspronkelijk mee gevuld wordt: die wordt niet voorgebakken, maar de börek wordt gevuld met het rauwe gehakt wat dan tijdens het bakken moet garen. Ik heb dat niet geprobeerd...want wij houden niet zo van gehaktvuling in börek, het wordt meteen zo zwaar. Zeker omdat deze börek ook nog gefrituurd wordt. Ik koos dus 'gewoon' voor een kaasvulling en dat was een prima keuze: deze  peynirli çiğ börek (gefrituurde börek met kaas) was een erg lekkere lunch!

Het recept voor deze peynirli çiğ börek (gefrituurde börek met kaas) doet erg denken aan het recept voor gözleme. Voordeel van dit recept is dat het deeg niet hoeft te rijzen en alleen maar uit meel, zout en water bestaat. Je bent dus eigenlijk zo klaar en binnen een uurtje heb je versgebakken börek op tafel staan. Sommige recepten frituren de börek echt helemaal ondergedompeld in de olie, maar ik gebruikte gewoon een laagje olie en dat was meer dan voldoende. Meestal ga ik bij het maken van deeggerechten alvast bakken terwijl ik het volgende deeg uitrol, maar met dit recept is het verstandiger eerst al het deeg klaar te zetten en dan te gaan bakken. Je werkt met hete olie en bovendien zijn de böreks snel klaar, dus is het handig je aandacht alleen daarbij te houden.

Turks recept
Peynirli çiğ börek (gefrituurde börek met kaas)

Benodigdheden
3 waterglazen (330 gram) meel
1 waterglas (200 ml) water
1 toetjeslepel (5 gram) zout
1 schaaltje Turkse witte kaas (of elke andere gewenste vulling)
1 handvol platte peterselie

Bereiding
Kneed van het meel, water en zout een mooi samenhangend deeg. Zet dit even opzij. Snij de peterselie fijn, prak de kaas fijn en meng dit door de peterselie. Verdeel het deeg in acht bolletjes, bol ze op en leg ze zolang onder een theedoek.

 Bestuif je werkblad met wat bloem en neem een deegbolletje. Rol dit uit tot een ovale deegplak, die redelijk dun mag zijn. Leg op de onderste helft wat vulling. Vouw de bovenste helft eroverheen en druk de randen goed aan met je vingers. Werk zo al het deeg af. 

Verhit in een koekenpan een laagje olie (een centimeter of 2 is voldoende). Laat de olie heet worden en leg dan voorzichtig twee böreks in de olie. Bak ze tot de onderkant goudbruin is, draai ze om en bak dan ook de andere kant mooi goudbruin. Laat ze even uitlekken op wat keukenpapier.

Bewaren
 Peynirli çiğ börek (gefrituurde börek met kaas) kun je eenmaal afgekoeld goed ingepakt een dag bewaren. De volgende dag is even opwarmen in de oven het lekkerste.

Ihlamur çayı (Turkse lindebloesemthee)

Lindebloesemthee is hier in Nederland niet zo populair, maar in Turkije is deze kruidenthee, ıhlamur çayı, juist heel bekend. De thee schijnt heel gezond te zijn: zo zou het onder meer een verzachtende en pijnstillende werking hebben en is de thee rustgevend. Geen idee of dat allemaal echt zo is, in ieder geval is echte, versgezette, Turkse lindebloesemthee heerlijk zoet, een beetje honingachtig en kruidig van smaak. De thee is in het begin heel licht van kleur maar wordt steeds donkerder tot een prachtige robijnrode kleur.

In de tuin van mijn schoonfamilie in Turkije staat een énorme lindeboom waar wij in juni een flinke hoeveelheid lindebloesem van hebben geplukt. Best even een werkje omdat je de bloesem mét schutblad moet plukken. Vervolgens laat je het drogen en dan kun je het in een grote zak doen, maar het mag daarbij niet verkruimelen. Een behoorlijk delicaat werkje dus. Ook in Nederland staan op diverse plaatsen lindebomen waar je van zou kunnen plukken. Het beste is te plukken als de bloesem nog niet op het hoogtepunt is. En dan maar thee drinken! Mocht je nou helemaal geen lindebomen in de buurt hebben: bij de Turkse winkel (en bij natuurwinkels, maar dan veel duurder) worden ook zakjes lindebloesemthee (ıhlamur çay staat er dan dus op) verkocht.

Turks recept
Ihlamur çayı (Turkse lindebloesemthee)

Benodigdheden (voor één pot thee)
1 handvol gedroogde lindebloesem
1 liter water

Bereiding
Doe de lindebloesem in een theepot en schenk er koud water bij (ongeveer een liter) tot de theepot gevuld is. Laat dit op middelhoog vuur rustig aan de kook komen.Laat de thee eenmaal aan de kook een half uurtje heel zachtjes doorkoken. Vervolgens kun je de thee gaan drinken. Hij is nu heel licht van kleur. Schenk niet meer dan de helft van de thee uit: vul de theepot weer verder aan met koud water, breng opnieuw aan de kook en laat de thee zo staan.

Je zal zien dat de thee in de loop van de dag of zelfs de volgende dag steeds donkerder van kleur wordt tot het echt een mooie rode kleur is. De smaak wordt hiermee ook sterker. Je kunt de thee telkens na het drinken weer aanvullen: je moet hier natuurlijk niet té lang mee doorgaan. Wij doen het maximaal drie dagen.

Bewaren
Ihlamur çayı (Turkse lindebloesemthee) kun je een paar dagen bewaren: zie het recept voor de beschrijving.

Ekmek pizzası (broodpizza)

Oud brood...story of my life. Ik heb al meerdere recepten gepost waarmee je van je oude brood afkomt zonder het aan de vogeltjes of eendjes te hoeven voeren en dit is er weer ééntje! Ideaal als je trek hebt in pizza maar geen zin of tijd hebt om deeg te kneden, te laten rijzen etc. Het voordeel van het gebruiken van brood als pizzabodem is dat je automatisch een lekker knapperige, stevige bodem hebt en je kunt allerlei soorten minipizzaatjes met verschillende soorten beleg maken. Handig en lekker, ekmek pizzası (broodpizza)!

Naast dat je met ekmek pizzası (broodpizza) al je oude brood opmaakt, is het ook ideaal om de restjes vleeswaren, kaas en groenten uit je koelkast een goede bestemming te geven. Ik maakte twee varianten: een 'witte' pizza met roomkaas en kipfilet en een 'gewone' pizza met tomatensaus en salami. Allebei natuurlijk met groenten en kaas!

Turks recept
Ekmek pizzası (broodpizza)

Benodigdheden
oud brood, eventueel in plakken gesneden
beleg naar wens

Bereiding
Leg de boterhammen op een ovenrooster. Besmeer ze met de gewenste saus (ik gebruikte roomkaas en tomatensaus: een mengsel van tomatenpuree en ketchup). Beleg ze vervolgens met wat je maar lekker lijkt.

Strooi er als laatste (vers)geraspte kaas over. Schuif de broodpizza's in de oven en bak ze op 200 graden in ongeveer 10 minuten a een kwartiertje tot de kaas mooi gesmolten is. 

Bewaren
Restjes van ekmek pizzası (broodpizza) kun je een dagje bewaren en de volgende dag even opwarmen in de oven.

Yeşil salata (Turkse salade met groene kruiden)

Gekookte bloemkool, worteltjes, broccoli zul je bij ons in huis niet snel op tafel zien staan. Ik ben geen fan van gekookte groenten. Voor doperwtjes wil ik nog wel een uitzondering maken maar verder? Liever rauw of geroerbakt. De meeste dagen van de week staat er bij ons een salade op tafel. Zeker nu er uit ons mini-groententuintje steeds meer te oogsten valt, loop ik het liefste gewoon aan het einde van de dag de tuin in om te zien waar ik die avond een salade mee kan maken. Yeşil salata (Turkse salade met groene kruiden) is een ideale manier om allerlei (restjes) groene kruiden in een salade te verwerken. Ontzettend gezond en vooral heel erg smaakvol!

Welke kruiden je precies gebruikt in deze groene kruidensalade, is aan jezelf. Ikzelf houd bijvoorbeeld niet van verse munt in een salade (voor mijn gevoel overheerst de mintsmaak dan alles) maar voeg het gerust toe als je het lekker vind. Ook de wat meer 'uitgesproken' slasoorten zoals zuring en rucola passen heel goed in een yeşil salata (Turkse salade met groene kruiden). Vergeet in ieder geval niet de tomaatjes en de bosui, want die zorgen voor net even wat afwisseling en frisheid in de salade.

Turks recept
Yeşil salata (Turkse salade met groene kruiden)

Benodigdheden (voor twee personen)
naar keuze: platte peterselie, dille, rucola/raketsla, tuinkers, munt, basilicum, zuring etc
3 tomaatjes
3 bosuitjes
citroen
olijfolie
zout

Bereiding
Snij alle ingrediënten fijn, meng ze met elkaar en breng op smaak met olijfolie, citroensap en zout. Zo simpel kan het zijn!

Bewaren
Net als andere salades kun je yeşil salata (Turkse salade met groene kruiden) het beste binnen een paar uur opeten.

Vişne (Turkse zure kers/morellen)

Wat is het?
Waar de heerlijke zoete kersen die we hier ook kennen in Turkije 'kiraz' heten, moet je die niet verwarren met vişne. Dit zijn namelijk Turkse zure kersen, in het Nederlands ook wel bekend als morellen of krieken. In Nederland zie je ze vrijwel niet (ik kende ze in ieder geval niet) maar in Turkije staat er in veel tuinen een grote boom vol zure kersen. Je herkent ze doordat ze kleiner zijn dan de gewone zoete kersen.

Waar koop je het?
In Turkije zijn ze op de markt te koop. In Nederland heb ik ze in de winkels nog nooit zien liggen, maar ongetwijfeld zijn ze in het seizoen (juni, juli en augustus) wel in boomgaarden of op (biologische) markten te koop. Na even googelen kwam ik erachter dat er ook boomgaarden zijn waar je ze zelfs zelf kan plukken.

Hoe bewaar je het?
Vişne (Turkse zure kers/morellen) kun je in de koelkast maximaal één week bewaren.

Waar gebruik je het voor?
Zure kersen kun je eten als ze helemaal rijp zijn, maar ze blijven fris zurig, je moet er wel van houden. Vaak worden morellen daarom verwerkt in sauzen of wordt er jam of sap van gemaakt. Ze zijn ook erg geschikt om in gebak te verwerken. In Turkije is vişne suyu, zure kersensap, heel populair - let wel op dat in de varianten die je in de supermarkt koopt meer suiker dan kersen zit :) . In Turkije worden ze thuis meestal ingemaakt als jam, siroop of compote.

Een paar voorbeelden van Turkse gerechten waarin vişne wordt gebruikt:

Vişne reçeli - zure kersenjam
Vişne şurubu - zure kersensiroop

Simit poğaça (Turkse gevulde simitbroodjes)

Persoonlijk vind ik verse simit (Turkse sesamringen) één van de lekkerste broodjes uit de Turkse keuken. Knapperig, met nét dat beetje anders dan anders smaakje dankzij de sesamzaadjes en de pekmez (druivensiroop), heerlijk bij het ontbijt of de lunch. Helaas smaken ze in Nederland meestal niet zoals in Turkije, en zelf maken is lekker, maar wel een hele ochtend werk. Daarom heb ik laatst deze simit poğaça (Turkse gevulde simitbroodjes) gemaakt. Het recept vond ik op de bekende Turkse receptensite van Cahide Sultan en de broodjes smaken inderdaad echt naar simit. Maar dan sneller, makkelijker en met vulling bovendien :) . Knapperige buitenkant, zachte binnenkant...de perfecte combinatie.

Simit poğaça (Turkse gevulde simitbroodjes) krijgen hun typische 'simit-smaak' dankzij het gebruik van mahlep en pekmez. Het recept zal zonder deze ingredienten niet mislukken, maar laat ze als het even kan niet weg: juist hierdoor smaken de broodjes mede zo 'echt' naar simit. Voor de vulling heb ik Turkse witte kaas gebruikt, omdat ik dat het beste bij de smaak van de broodjes vind passen. Maar natuurlijk kun je ook elke andere gewenste vulling gebruiken.

Turks recept
Simit poğaça (Turkse gevulde simitbroodjes)

Benodigdheden (voor één bakplaat vol broodjes)
Voor het deeg:
800 gram bloem
1 waterglas (200 ml) Turkse yoghurt
1 waterglas (200 ml) lauw water
1 waterglas (200 ml) zonnebloemolie
1 eiwit
8 gram droge gist
2 eetlepels suiker
5 gram mahlep (weichselzaad)
7 gram zout

Voor de vulling:
150 gram Turkse witte kaas
(of een andere vulling naar keuze)

Voor de afwerking:
1 eigeel
2 eetlepels pekmez (druivensiroop)
50 ml water
1 zakje sesamzaadjes

Bereiding
Roer de yoghurt, het water, de zonnebloemolie en het eiwit door elkaar. Voeg de suiker, de mahlep en de gist toe en roer even door. Voeg het meel toe en kneed het deeg even goed door, voeg dan ook het zout toe. Kneed het deeg een minuut of 10 tot het mooi soepel is geworden. Dek het dan af en laat het een uur tot anderhalf uur rijzen op kamertemperatuur. Kneed het deeg na de rijstijd weer even door. Prak de kaas fijn met een vork. Neem nu elke keer een bolletje deeg ter grootte van een ei. Duw dit tot een platte ovale vorm, leg er wat kaas op en vouw het deeg weer dicht, zodanig dat je de ovale vorm behoudt. Werk zo al het deeg af.

Zet nu twee bakjes klaar. In het ene bakje meng je de pekmez met het eigeel en het water. In het andere bakje doe je de sesamzaadjes. Zet ook een bakplaat, bekleed met bakpapier, naast je werkblad. Pak een deegbolletje, dompel het even in het pekmezmengsel en daarna in het bakje met sesamzaadjes, zodat alle kanten bedekt zijn met sesamzaadjes. Leg het simit broodje op de bakplaat en werk zo al het deeg af. Was je handen ;) en maak dan in elk broodje twee of drie sneetje met een goed scherp mes. Leg een theedoek over de bakplaat en laat de oven alvast voorverwarmen op 200 graden - totdat de oven warm is, kunnen de broodjes nog even rijzen. Zet dan de bakplaat in de oven en bak de broodjes af tot ze mooi goudbruin zien, dat duurt ongeveer een half uur.

Bewaren
Simit poğaça (Turkse gevulde simitbroodjes) kun je afgedekt twee dagen vers houden. Wil je ze langer bewaren, vries ze dan in als ze afgekoeld zijn: dat gaat heel goed. Heb je ze nodig, laat ze dan rustig in het zakje ontdooien en piep ze daarna nog even vijf minuutjes op in een hete oven.

Zachte citroencake met crème fraîche

Als jullie dit lezen, zit ik als het goed is heerlijk in het zonnige Turkije! De komende weken brengen wij hier door maar wanhoop niet, natuurlijk heb ik voor jullie gewoon wat blogposts klaargezet. Aan het einde van deze week vieren wij Ramazan bayram / eid al-Fitr / suikerfeest 2015 oftewel het Ramadanfeest! Alhoewel het vasten over het algemeen prima is gegaan, zelfs tijdens de hittegolf vorige week in Nederland, is het toch weer fijn na een maand weer gewoon overdag te mogen drinken, te kunnen ontbijten met de kinderen etc. Dat maakt het Ramadanfeest ook zo bijzonder: iedereen heeft (als het goed is) dezelfde ervaringen en dan is het extra bijzonder gewoon weer overdag een kopje thee met (natuurlijk) iets zoets erbij te kunnen drinken. Het is voor mij de eerste keer dat ik het Ramadanfeest in Turkije meemaak en ik ben erg benieuwd, maar ik vermoed vooral veel visite en veel baklava :) . Ik ben zelf niet zo van de Turkse zoetigheden, maar deze zachte citroencake met crème fraîche daarentegen doet het helemaal voor mij. Extra feestelijk dankzij het glazuur!

Toen ik het recept van deze cake zag, wilde ik het direct proberen: creme fraiche in een cake, dat moet haast wel voor een heerlijke zachte cake zorgen, en dat deed het zeker! Iedereen was verrast (en ikzelf eerlijk gezegd ook) want een zelfgebakken cake is toch al snel een beetje droog als je niet oppast. Maar dat is bij deze cake zeker niet geval. Ik twijfelde zelf een beetje over het glazuur, omdat ik daar normaal geen grote fan van ben. Maar dit is echt de slagroom op de taart voor deze cake, laat het zeker niet weg! Doordat je het glazuur aanmaakt met citroensap, krijg je een hele intense citroensmaak, gecombineerd met het zoete van de suiker, echt een geweldige topper voor deze cake, en heel simpel om te maken.

Recept
Zachte citroencake met crème fraîche

Benodigdheden (voor één cakevorm of tulband)
Voor de cake
260 gram bloem
220 gram kristalsuiker
250 gram zachte roomboter
175 gram crème fraîche
2 eieren
5 gram bakpoeder
5 gram baking soda
3 gram tl zout
1 citroen

Voor het glazuur
80 gram poedersuiker
2 eetlepels citroensap (ongeveer!)

Bereiding
Mix de zachte roomboter met de suiker tot het een romig mengsel is. Dit duurt een minuut of 10. Meng in een andere kom alvast de bloem met de bakpoeder, baking soda en het zout. Wanneer het suiker/boter mengsel romig is, voeg je één voor één de eieren toe. Mix er vervolgens de creme fraiche doorheen en voeg dan het bloemmengsel toe aan het beslag. Zorg dat alles goed gemengd is. Was je citroen goed en rasp de schil boven de kom (het witte is bitter dus laat dat weg). Snij de citroen doormidden en knijp hem uit boven het beslag tot je ongeveer drie eetlepels citroensap heb toegevoegd (pas op voor pitjes).

Schep de rasp en het sap door het beslag en giet het in een ingevette cakevorm. Bak de cake in de oven op 180 graden goudbruin, tot een mespunt er schoon uitkomt. Bij mij duurde dat 45 minuten. Lat de cake minimaal een uur in de vorm afkoelen en stort hem op een bord. Maak dan het glazuur: roer telkens een beetje citroensap door de poedersuiker tot het een mooi dik lopend mengsel is. Je hebt niet altijd de twee volle eetlepels citroensap nodig, en soms heb je juist wat meer nodig, dus doe het op gevoel. Drizzle de glazuur over de cake en laat het hard worden. Enjoy!

Bewaren
Bewaar zachte citroencake met creme fraiche zodra hij helemaal is afgekoeld afgesloten in een plastic zak, of gesneden in aluminiumfolie. Zo blijft de citroencake zeker vier dagen goed.